عمرعزیزدوروزی نبود بیش 21سال پس از بازگشتمان ازاسارت به میهن اسلامی میگذرد اماازهمان روزهای نخست بازگشت اندکی بعدتر خیلی ازاصطلاحات نامانوس که اکثرا هم ریشه عربی دارد حتی برای من که مدعی ام عربی راخوب بلدم وبه بعضی گویشهای لهجه ای هم اگر تسلط ندارم اشناهستم رفته رفته نامانوس شد .
دریکی ازجلساتی که دراخرین روزهای اسارت درقاعه9 اردوگاه12 برگزارشد وبه قصد بخشش جماعتی اندک اما موثر که پیوسته دراسارت باعملکردستون پنجمی خود بیشتر ازعراقیها ماراازردند.دوستی سئوالی رامطرح کرد
برگشت رزمندگانی که 8 سال ازگاربدون هیچگونه چشم داشتی دربرابردشمنی سرسخت نقش نیروهای نظامی وفراترازان رابازی کردند بعدازجنگ چه تاثیری درجامعه خواهد گذاشت ؟
جوابهای خوش بینانه زیادی داده شد .مثلا اینکه این افراد بابازگشت به بطن طبیعی جامعه ازایران کشوری نمونه درعرصه اخلاق وسازندگی ومبارزه علیه هرگونه ظلم وتبعیض خواهند جنگید ومارابه مدینه فاضله معهود خواهندرساند .گرچه دران زمان سن وسالی نداشتم هرگز خوش بین نبودم چراکه سخنان شهید باکری رابرای اولین بارچندروزقبل شنیده بودم وراجع به ان هم خیلی فکرکردم .وتعبیر من این بود که تعدادمان هرچه باشد درقیاس باجامعه چون قطره ای است که به دریامیریزد واگررودخانه ای هم بشویم توان تغییرمصیر دریا(جامعه )راتخواهیم داشت وسریع دران گم خواهیم شد
شهیدباکری جواب سئوال مطروحه راچنین داده بود که خیل رزمنده بعد ازجنگ به سه دسته تقسیم میشوند جماعت اول به سرکارقبلی وزندگی معمولی خودبرمیگردند وهمه چیزتمام شده وفراموش میشود
دسته دوم جذب دستگاه قدرت شده وبه زراندوزی پرداخته ومنافع زیادی عایدشان خواهد شد
گروه سوم تحمل انچه که درجامعه بوقوع خواهدپیوست برایشان دشواروخانه نشین یاسراتیمارستان (اگربپذیردشان)درخواهند اورد
دراین سالهای پردرد وتعب نه تنها درجامعه که درخود هم گم شده ایم .تنها نشانمان راهمواره یاهرازگاهی اززبان کسانی میشنیدیم که بی انکه مادیده یاازاحوالاتمان باخبرباشد بناممان وازطرفمان بیانه درتایید ویانفی جریاناتی میدادند که ماهرگز بان مانوس نبودیم .لیکن هیچگاه به هیچ کس اعتراض نکردیم .وشاید برایمان مهم هم نبود انقدرگرفتارخودشده بودیم که غیر ازدارو ودرمان وبیمارستان واینده زن وفرزند چیزی رانمیدیدیم .لیکن دلخوش بودیم که هنوز ازاذهان پاکمان نکرده اند
انچه درجامعه میدیدیم نگاه قهرالود عده ای بود که فکر میکردند تمام سود فروش نفت به جیب مامیریزد ومسبب همه بدبختیهایشان ماراگمان میکردند
وعده ای هم ازسرترحم برایمان دلسوزی میکردند
اما حالا به نتیجه ای رسیده ام که شاید هضمش برای خیلی ازانان که ایثارگر مینامندشان سخت باشد وان اینکه کسانی که روزگاری برحسب شرایط موجود فرهنگی به نام ایثارگری رابنا نهادند باعملکرد امروزشان تنها یک نتیجه دارد وانهم اینکه هرگز خودشان به انچه کهمیگفته اند ایمان نداشته اند بلکه برای .....دیگران درپیشبرد اهداف کوتاه مدتشان بوده
برای اثبات این فرضیه دلایل زیادی وجود دارد.که مجال ذکر همه انها نیست
نگرش دولت به روند درمان مجروحان جنگی که بیشتر جنبه تبلیغاتی وسمبلیک داشته ودارد اولین دلیل است
دسته بندی ورتبه بندی کردن مجروحان جنگی درکمسیونهای پزشکی دومین دلیل است
قهرمان پروری بابزرگ کردن افرادخاص که هیچ برتری بردیگران نداشته وشایدسهم کمتری هم درجنگ وتبعات ان داشته اند وفراموشی اکثریت قریب به اتفاق دیگران خود دلیل دیگری است
اجحاف واضح درحق ازادگان وعدم پرداخت مستحقاتشان براساس قوانین مجلس شورای اسلامی وعبور دولت ازخط قرمز قانون ان هم به کرات شاید دلیلی دیگر باشد
تبعیض فاحش بین سربازان وارتشیان که وظیفه ملی شان راانجام داده اند دربرقرای مستمری برایشان ونادیده گرفتن نیروهای مردمی داوطلب(بسیجی)وعدم توجه به انها درحد یک هزارم بسیجیان امروزی دلیلی قاطع ونفی ناپذیر دیگراست
تبعیض وعدم اعمال رویه واحد ویکپارچه درمورد حقوق کسانی که به حکم قانون حالت اشتغال شده لیکن برخلاف قانون تقریبا حقوق بازنشستگی میگیرند هم حجتی دیگراست
کلاهبرداری اشکارای بانکهای دولتی درقالب وامهای کم بهره وارتقای سوداین وامهاازحد معمول رویه عادی انها هم دلیلی قاطع ونفی ناپذیراست
اختلاسهای مکرروبی سابقه ازبیت المال وحیف ومیل بی حد وحساب درمحافل داخلی وخارجی راهم به ان اضافه کنید ووووووووووووهزاران حرف وحدیث دیگر
حال بااین اوصاف واحوال اگر فکرکنیم که فرهنگی بنام ایثار وایثارگری وعدالت اجتماعی ورسیدن به مدینه فاضله درکاراست بسی بیهوده وچون اب درهاون کوفتن است .
ماروزی قربانیان جنگ وصلح بودیم وروزی قربانی زد وبند سیاست وقدرت ونتیجه درشعری که منتسب به ابراهیم ادهم است که چه خوش گفته است .
عمرعزیزدوروزی نبود بیش ان هم خلیل باتوبگویم چسان گذشت
یک روزصرف بستن دل شد به این ان روزدگر به کندن دل زین وان گذشت
+ نوشته شده توسط عزیزالله جهانتیغ در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391 و ساعت
2:47 قبل از ظهر |
